Artist statement

(english below)

Al mijn werken zijn niet meer dan passanten in een nooit stoppende zoektocht naar dat wat ik nog niet zag, in of rond mezelf. Een nooit aflatende reis of rush om de beelden die ik meedraag steeds beter en authentieker te vertalen naar een fysiek medium. Oude werken worden samen met gestadsjutte voorwerpen, substanties en materialen steeds weer opgewerkt en gewaardeerd in nieuwe creaties.

Het letterlijk samenbrengen van verloren gewaande materialiteiten en identiteiten, het leven op de randen en de rafels van de maatschappij, verval en vervreemding, zorgen voor een intrinsieke spanning die door sommigen als ongemakkelijk bestempeld worden, maar voor mij net als een thuis aanvoelen. Ik ben niet geïnteresseerd in steriele prentjes of middelmatigheid. Zowel met verf, naald en draad, grafiet en wasco, met de hand of mechanisch, bouw ik deze beelden laag voor laag op. Vervelt uit oude werken, ontpopt uit de vergeetput.

De basis van dit maken zijn bijna altijd mijn tekeningen, mijn geliefkoosde scharminkels. Deze sluiten naadloos aan bij het leven van ons, mensen. Ze plakken als vliezen rond organen, omhullen zich met sier, ongeacht de oorsprong van hun glimmer. Sommige huizen in strakke kaders, anderen zien hun vrijheid tegen een klemmend raam gecondenseerd. De één verzacht, de ander blijft immer verdacht. 

Mijn schilderijen, die voorbij het schilderen tegen een eindeloze constructie aanschurken, vinden eveneens hun wortels in mijn observatie van de mens en zijn handelen, gekoppeld aan een klassieke studie van het menselijk lichaam. Ze zijn de exponenten van mijn tekeningen, waar ik op een intiemere schaal en met andere media mijn zoektocht mee begon. In schilderijen abstraheren de beelden vette buiken, verzakkingen en kraaienpootjes tot stoutmoedige structuren die de ruimte en de zwaartekracht uitdagen.

Sommige werken overleven mijn seismologisch temperament niet en worden levend gekookt, gemixt en gekneed tot een vruchtbare humus voor artificiële landschappen en sneetjes bodemtaart. Ze symboliseren de verdraaide relatie die de mens tot zijn oorsprong, de natuur, heeft. Alles van waarde blijkt nog steeds weerloos.

Dit  triumviraat van bedenkelijke homunculi gaan immer hand in hand, ze bevolken mijn atelier als een vergeten volk van vervreemden die net dat verbinden wat we hopen te verstoppen.

Dit vertaalt zich in mijn levenshouding en werkstijl. Geen compromissen! De zoektocht en ontdekking staan voorop. Of mijn eten uit de vuilbakken komt of mijn woonplek geen stromend water heeft doen er niet toe. Alles staat en valt voor de mogelijkheid van een plek om te scheppen. Vol gebroken lijnen en beschimmelde stof die de ruimte van de objecten annexeert en mijn beeld schept en verscherpt. Bijeen genaaid, gescheurd en binnenstebuiten getrokken kun je ze niets meer kwalijk nemen. Flappen flapperen, de garen zijn los of gebonden. Een feest voor paleontologen van het nieuwsgierige oog en advocaten van de verlaten verwondering.

Normaal stelt mijn werk tentoon onder mijn eigen naam. Het diepste van mij wervelstromen gedijd onder ‘Dorien Ratte’, die is uitgegroeid tot een volwassen prematuur. Nu ben ik een collectief van twee. Er gaat geen water meer bij de wijn. Dit is puur mezelf.

WHAT

All my works are no more than passers-by in a never-ending search for that which I have not yet seen, in or around myself. A never-ending journey or rush to translate the images I carry with me in a better and more authentic way to a physical medium. Old works are continually reprocessed and valued in new creations, together with city-cum-compacted objects, substances and materials.

Literally bringing together long-lost materialities and identities, living on the fringes and fraying of society, decay and alienation, create an intrinsic tension that some consider uncomfortable, but feels just like a home to me. I’m not interested in sterile pictures or mediocrity. With paint, needle and thread, graphite and wax, by hand or mechanically, I build these images up layer by layer. Sheds from old works, emerged from the forgotten pit.

The basis of this making are almost always my drawings, my favorite scrawny. These fit in seamlessly with the lives of us humans. They cling to organs like membranes, enveloping themselves in ornament, regardless of the origin of their mica. Some houses in tight frames, others see their freedom condensed against a clenched window. One softens, the other always remains suspicious.

My paintings, which push against an endless construction beyond painting, also find their roots in my observation of man and his actions, coupled with a classical study of the human body. They are the exponents of my drawings, with which I started my search on a more intimate scale and with other media. In paintings, the images abstract fat bellies, sagging and crow’s feet into bold structures that challenge space and gravity.

Some works do not survive my seismic temperament and are boiled alive, mixed and kneaded into a fertile humus for artificial landscapes and slices of bottom pie. They symbolize man’s twisted relationship to his origin, nature. Everything of value still turns out to be defenseless.

This triumvirate of dubious homunculi always go hand in hand, they populate my studio like a forgotten people of aliens who connect precisely what we hope to hide. This translates into my attitude to life and work style. No compromises! The search and discovery are paramount. It doesn’t matter if my food comes out of the trash cans or if my home has no running water. Everything stands and falls for the possibility of a place to create. Full of broken lines and moldy dust that annexes the space of the objects and creates and sharpens my image. Sewn together, torn and pulled inside out, you can’t blame them anymore. Flaps flap, the yarn is loose or tied. A feast for paleontologists of the curious eye and advocates of abandoned wonder.

Normally my work exhibits under my own name. The deepest of me eddy currents thrived under ‘Dorien Ratte’, who has grown into an adult premature. Now I am a collective of two. There is no more water with the wine. This is purely me.